verslag
28-11-2023

SEC neemt een puntje mee uit Elst: Musketiers – SEC 0-0

SEC neemt een puntje mee uit Elst: Musketiers – SEC 0-0

Net als vorig seizoen eindigde de wedstrijd zoals deze begon in Elst. Saai was de wedstrijd echter allerminst. Er stonden twee ploegen op het veld die van plan waren om drie punten bij te schrijven en dat zorgde voor een aardig schouwspel. Vanaf SEC zijde was het net te rommelig, en daarmee dus net niet voldoende. Het was Joey die de score in de 18e minuut had moeten openen in zijn 1 op 1 met de keeper, na een aanval om je vingers bij af te likken. Echter miste onze sterke spits en dus was er weinig reden tot juichen en praat niemand meer over de fantastische aanval; zonde. Enkele minuten later was het Sergio die in zijn eentje door mocht op de keeper, totdat de scheids op zijn fluitje blies. Hij vergat ‘even’ de voordeelregel toe te passen en daar baalde hij enorm van. Fouten maken mag. Nog geen minuut later was het Joey die de bevrijdende 0-1 binnen leek te koppen maar de grens stak zijn stok in de lucht. Ik kan u beloven, dit was absoluut geen buitenspel. Maar goed, de grensrechter had moeite met de harde herfst-achtige wind en kreeg zijn stok daardoor maar lastig omlaag deze middag. De scheids voer blind op de grensrechters en dat kwam de wedstrijd niet ten goede. Je hoopt dan op een goedmakertje gezien zijn fout maar die konden wij spreekwoordelijk op ons buikje schrijven.

De tweede helft was er één om snel te vergeten. Het werd rommeliger en wij kwamen tot twee keer toe goed weg na enorme kansen voor de Musketiers. Daarbij bleek maar weer eens hoe hard het dan toch waaide want onzene Wil kreeg zijn vlag júist niet omhoog. Wanneer de normaal zo rustige Boers je de huid vol vloekt dan weet je hoe laat het is.

Na een nachtje slapen is dit een prima resultaat in een uitwedstrijd tegen een vervelende ploeg. Met dit grote aantal geblesseerde - en afwezige spelers kun je een heerlijk elftal opstellen. Zo’n elftal waar menig 4e klasser zijn handen bij aflikt. Maar de elf die er waren die knokten als geen ander. Groot compliment aan Dempsy, Jesse en Daantje die na hun eigen wedstrijd bij het 2e (8-1 winst, hulde) direct in de auto sprongen om 45 minuten te rijden en ons uit de brand te helpen. Jesse leek nog even vijf man uit te spelen en de bal in de kruising te jagen, maar werd vakkundig naar de grond gewerkt voordat hij zijn trekker over kon halen. Dit was randje 16, en ergens hing er nog een goedmaker in de lucht, maar helaas. Het goedmakertje bleef daarmee op onze buik staan.

Volgende week komt de Posthoorn bij ons op bezoek. Een mooi affiche en qua afstand de derby van dit seizoen. Ook de Posthoorn heeft zijn echte vorm nog niet gevonden dus het belooft een mooi potje te worden met een mooi wederzien met trainer Eddy Willemse en Patrick – de bijnaam noem ik niet - Leeuwenkamp. Graag tot dan!